Aby uczynić pompy ciepła i klimatyzacje jeszcze bardziej przyjaznymi dla środowiska, producenci zaczęli ostatnio wykorzystywać w większym stopniu naturalne czynniki chłodnicze, takie jak amoniak, dwutlenek węgla i wodę – jako substancje robocze. „Te czynniki są nie tylko nieszkodliwe dla klimatu, ale również – co jest ich wielkimi zaletami – posiadają znakomite właściwości termodynamiczne i są bardzo opłacalne ekonomicznie”, mówi Monika Witt, Prezes eurammon, Europejskiej inicjatywy na rzecz naturalnych czynników chłodniczych. „Substancje te wykazują swoją niezawodność i bezpieczeństwo stosowania w chłodnictwie już od ponad stu lat. W związku z rosnącym znaczeniem oszczędności energii i ochrony zasobów naturalnych, sektor pomp ciepła wykorzystuje obecnie, w coraz większym stopniu, potencjał oferowany przez naturalne czynniki chłodnicze”.

 

 

Znakomite amoniakalne pompy ciepła
Na zamówienie poczty szwajcarskiej,  zainstalowała jedne z największych w Europie amoniakalne pompy ciepła. Centrum sortowania listów w Mülligen, na północny zachód od Zurichu, sortuje do 4,5 miliona listów dziennie. Największy budynek w Szwajcarii potrzebuje wiele energii do ogrzewania i chłodzenia. Energia jest pobierana z wody odpadowej z pobliskiej oczyszczalni ścieków, będącej źródłem o potencjale 266 milionów kilowatogodzin niskotemperaturowego ciepła odpadowego rocznie. Wydajność chłodnicza pomp ciepła wynosi 4,3 MW, przy wydajności cieplnej 5,6 MW gorącej wody wylotowej o temperaturze 62°C. Około 50% energii grzewczej jest pobierane z przetwarzanej wody odpadowej z oczyszczalni ścieków, a kolejne 30% z ciepła odpadowego pochodzącego z systemów klimatyzacji w budynkach. Gdy nie jest konieczne ogrzewanie pomieszczeń, zespolone urządzenie do ogrzewania i chłodzenia wykorzystuje wodę odpadową do uzyskiwania energii z ciepła odpadowego pochodzącego z systemu chłodzenia. Ma to zastosowanie szczególnie w okresie letnim, gdy wiele zautomatyzowanych maszyn do sortowania listów wymaga intensywnego chłodzenia, stanowiąc obciążenie rzędu 4,9 MW.
Cały system pomp amoniakalnych jest zamontowany w pomieszczeniu instalacyjnym o powierzchni ok. 70 m2. W pierwszym stopniu chłodzącym zastosowano trzy sprężarki tłokowe Sabroe pracujące przy temperaturze parowania 5°C i temperaturze kondensacji 30°C. Sprężarki te mogą również pracować jako czysty system chłodzący bez używania ciepła odpadowego. W trybie pompy ciepła amoniak jest sprężany przez pięć wysokociśnieniowych sprężarek tłokowych Sabroe od 30°C do 65°C temperatury nasycenia. Ciecz pod wysokim ciśnieniem jest przechładzana i rozprężana w dwóch etapach poprzez pośredni zbiornik ciśnieniowy. Współczynnik wydajności chłodniczej (COP) w fazie ogrzewania wynosi 3,97. System, który został zamówiony w 2007 roku, pozwala na zmniejszenie zużycia paliw kopalnych o 85% i redukcję emisji CO2 do atmosfery o 3400 ton rocznie. Aby uczynić pompy ciepła jeszcze bardziej przyjaznymi dla środowiska, producenci zaczęli ostatnio wykorzystywać w większym stopniu naturalne czynniki chłodnicze, takie jak amoniak, dwutlenek węgla i wodę – jako substancje robocze. „Te czynniki są nie tylko nieszkodliwe dla klimatu, ale również – co jest ich wielkimi zaletami – posiadają znakomite właściwości termodynamiczne i są bardzo opłacalne ekonomicznie”, mówi Monika Witt, Prezes eurammon, Europejskiej inicjatywy na rzecz naturalnych czynników chłodniczych i klimatyzacyjnych. „Substancje te wykazują swoją niezawodność i bezpieczeństwo stosowania w chłodnictwie już od ponad stu lat. W związku z rosnącym znaczeniem oszczędności energii i ochrony zasobów naturalnych, sektor pomp ciepła wykorzystuje obecnie, w coraz większym stopniu, potencjał oferowany przez naturalne czynniki chłodnicze”.

  Podstawowym aktem prawnym określającym lokalizację czerpni i wyrzutni, obligatoryjnym do stosowania w Polsce jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Po ogłoszeniu rozporządzenia 12 kwietnia 2002 r. pojawiły się aktualizacje w postaci rozporządzeń zmieniających, jednak nie dotyczą one elementów czerpnych i wyrzutowych.

     W § 152. znaleźć można ogólne wytyczne dotyczące lokalizacji czerpni i wyrzutni powietrza wentylacyjnego oraz ściśle określone odległości tych elementów względem siebie oraz elementów konstrukcyjnych budynku, tj.:
§ 152. 1. Czerpnie powietrza w instalacjach wentylacji i klimatyzacji powinny być zabezpieczone przed opadami atmosferycznymi i działaniem wiatru oraz być zlokalizowane w sposób umożliwiający pobieranie w danych warunkach jak najczystszego i, w okresie letnim, najchłodniejszego powietrza.
2. Czerpni powietrza nie należy lokalizować w miejscach, w których istnieje niebezpieczeństwo napływu powietrza wywiewanego z wyrzutni oraz powietrza z rozpyloną wodą pochodzącą z chłodni kominowej lub innych podobnych urządzeń.
3. Czerpnie powietrza sytuowane na poziomie terenu lub na ścianie dwóch najniższych kondygnacji nadziemnych budynku powinny znajdować się w odległości co najmniej 8 m w rzucie poziomym od ulic i zgrupowania miejsc postojowych dla więcej niż 20 samochodów, miejsc gromadzenia odpadów stałych, wywiewek kanalizacyjnych oraz innych źródeł zanieczyszczenia powietrza. Odległość dolnej krawędzi otworu wlotowego czerpni od poziomu terenu powinna wynosić co najmniej 2 m.
4. Czerpnie powietrza sytuowane na dachu budynku powinny być tak lokalizowane, aby dolna krawędź otworu wlotowego znajdowała się co najmniej 0,4 m powyżej powierzchni, na której są zamontowane, oraz aby została zachowana odległość co najmniej 6 m od wywiewek kanalizacyjnych.
5. Powietrze wywiewane z budynków lub pomieszczeń, zanieczyszczone w stopniu przekraczającym wymagania określone w przepisach odrębnych, dotyczących dopuszczalnych rodzajów i ilości substancji zanieczyszczających powietrze zewnętrzne, powinno być oczyszczone przed wprowadzeniem do atmosfery.
6. Wyrzutnie powietrza w instalacjach wentylacji i klimatyzacji powinny być zabezpieczone przed opadami atmosferycznymi i działaniem wiatru oraz być zlokalizowane w miejscach umożliwiających odprowadzenie wywiewanego powietrza bez powodowania zagrożenia zdrowia użytkowników budynku i ludzi w jego otoczeniu oraz wywierania szkodliwego wpływu na budynek.
7. Dolna krawędź otworu wyrzutni z poziomym wylotem powietrza, usytuowanej na dachu budynku, powinna znajdować się co najmniej 0,4 m powyżej powierzchni, na której wyrzutnia jest zamontowana, oraz 0,4 m powyżej linii łączącej najwyższe punkty wystających ponad dach części budynku, znajdujących się w odległości do 10 m od wyrzutni, mierząc w rzucie poziomym.
8. Usytuowanie wyrzutni powietrza na poziomie terenu jest dopuszczalne tylko za zgodą i na warunkach określonych przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego.
9. Dopuszcza się sytuowanie wyrzutni powietrza w ścianie budynku, pod warunkiem że:
     a) powietrze wywiewane nie zawiera uciążliwych zapachów oraz zanieczyszczeń szkodliwych dla zdrowia,
     b) przeciwległa ściana sąsiedniego budynku z oknami znajduje się w odległości co najmniej 10 m lub bez okien w odległości co najmniej 8 m,
     c) okna znajdujące się w tej samej ścianie są oddalone w poziomie od wyrzutni co najmniej 3 m, a poniżej lub powyżej wyrzutni – co najmniej 2 m,
     d) czerpnia powietrza, usytuowana w tej samej ścianie budynku, znajduje się poniżej lub na tym samym poziomie co wyrzutnia, w odległości co najmniej 1,5 m.
10. Czerpnie i wyrzutnie powietrza na dachu budynku należy sytuować poza strefami zagrożenia wybuchem, zachowując między nimi odległość nie mniejszą niż 10 m przy wyrzucie poziomym i 6 m przy wyrzucie pionowym, przy czym wyrzutnia powinna być usytuowana co najmniej 1 m ponad czerpnią.
11. Odległość, o której mowa w ust. 10, może nie być zachowana w przypadku zastosowania zblokowanych urządzeń wentylacyjnych, obejmujących czerpnię i wyrzutnię powietrza, zapewniających skuteczny rozdział strumienia powietrza świeżego od wywiewanego z urządzenia wentylacyjnego. Nie dotyczy to przypadku usuwania powietrza zawierającego zanieczyszczenia szkodliwe dla zdrowia, uciążliwe zapachy lub substancje palne.
12. Odległość wyrzutni dachowych, mierząc w rzucie poziomym, nie powinna być mniejsza niż 3 m od:
     a) krawędzi dachu, poniżej której znajdują się okna,
     b) najbliższej krawędzi okna w połaci dachu,
     c) najbliższej krawędzi okna w ścianie ponad dachem.
13. Jeżeli odległość, o której mowa w ust. 12 pkt 2 i 3, wynosi od 3 do 10 m, dolna krawędź wyrzutni powinna znajdować się co najmniej 1 m ponad najwyższą krawędzią okna.
14. W przypadku usuwania przez wyrzutnię dachową powietrza zawierającego zanieczyszczenia szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe zapachy, z zastrzeżeniem ust. 5, odległości, o których mowa w ust. 12 i 13, należy zwiększyć o 100%.

     Drugim aktem prawnym zawierającym informację dotyczącą lokalizacji czerpni i wyrzutni jest (aktualna) norma PN-EN 13779:2008 Wentylacja budynków niemieszkalnych – Wymagania dotyczące właściwości instalacji wentylacji i klimatyzacji . Norma ta ma zastosowanie do projektowania systemów wentylacji i klimatyzacji budynków niemieszkalnych, z wyłączeniem zastosowań związanych z procesami produkcyjnymi.
     Podobnie jak w rozporządzeniu  również tutaj znajdą się zalecenia ogólne dotyczące czerpni tj.:
● umieszczanie otworów czerpni w odległości nie mniejszej niż 8 m w rzucie poziomym od miejsca gromadzenia śmieci, parkingu na co najmniej trzy samochody (w rozporządzeniu ograniczenie to dotyczy parkingów powyżej 20 miejsc postojowych), dróg dojazdowych, stref załadunkowych, wywiewek kanalizacyjnych (w rozporządzeniu minimalna odległość od wywiewek kanalizacyjnych wynosi 6 m), wylotów kominów i innych podobnych źródeł zanieczyszczeń;
● w przypadku, gdy nie ma możliwości umieszczenia czerpni w innym miejscu niż elewacja od strony ruchliwej ulicy wskazane jest umieszczenie otworu czerpni jak najwyżej od poziomu terenu;
● umieszczanie otworu daleko od instalacji chłodzenia wyparnego, tak aby zmniejszyć ryzyko przeniknięcia zanieczyszczeń do powietrza nawiewanego. Oznacza to takie umieszczenie czerpni aby nie znajdowała się na linii przeważającego kierunku wiatru, wiejącego od strony instalacji chłodzenia wyparnego;
● lokalizowanie czerpni w taki sposób aby nie dochodziło do zanieczyszczania powietrza nawiewanego przez zanieczyszczenia np. pochodzące z instalacji wywiewnej;
● czerpni nie należy umieszczać bezpośrednio nad poziomem terenu. Zalecane jest lokalizowanie dolnej krawędzi czerpni 3 m nad poziomem terenu (w rozporządzeniu jest wymóg zachowania minimum 2 m) lub co najmniej 1,5 krotności maksymalnej przewidywanej grubości pokrywy śnieżnej. Ostatnią wartość można zmniejszyć, gdy tworzeniu się warstwy śniegu zapobieżono np. poprzez zastosowanie pożyczki internetowe tanie pożyczki chwilówki lista chwilówek chwilówki online spis chwilówek pożyczki przez internet darmowe pożyczki pozyczki online pożyczki online pozyczki pozabankowe online pożyczki online chwilówki bez kosztów tanie szybkie chwilówki chwilówki przez internet darmowe pożyczki tanie chwilówki pożyczki online pożyczki online szybkie chwilówki darmowa pożyczka tanie szybkie chwilówki pożyczki pozabankowe darmowe pożyczki pożyczki bez opłat darmowe pożyczki bezpłatne pożyczki darmowe pierwsza darmowa pożyczka kredyty szybkie pożyczki szybkie pożyczki online szybka pożyczka chwilówki na raty chwilówki ratalne chwilówki na rok ratalne chwilówki ;
● wskazane jest również umieszczanie otworu czerpnego nad dachem budynku lub w ścianie nawietrznej w przypadku, gdy stężenia zanieczyszczeń po obu stronach budynku są podobne;
● w przypadku konieczności lokalizacji otworu w miejscach niezacienionych należy zabezpieczyć go w taki sposób, aby nie dochodziło do nadmiernego ogrzewania powietrza przez słońce w okresie letnim.

 


Datenschutzerklärung
Darmowa strona domowa na Beepworld
 
Za treść tej strony odpowiedzialny jest wyłącznie jej
autor. Osiągalny jest za pomocą tego Formularza!